Pse protestat nuk kanë datë? Plani i brendshëm që shqetëson

Ngërçi rreth datave të protestave u bë më i dukshëm: kanë kaluar shtatë ditë pa caktim të një date të re.

Brenda rradhëve po ndjehet tension për humbjen e ritmit që më parë mbahej afër çdo dhjetë ditësh.

U shfaq frika për pasoja praktike dhe për ata që kishin alokuar para për logjistikën e demonstratave.

Disa anëtarë kanë investuar në maska kundër gazit dhe veshje për t’u përgjigjur situatave të rrezikshme.

Një njësit organizativ u ekspozua: forcat e rendit morën shenjat e gishtave të disa të përfshirëve.

Si pasojë e çdo tubimi më shumë persona u arrestuan dhe identifikimet u bënë publike me kalimin e kohës.

Për të ruajtur aktivitetin u sugjerua krijimi i një formacioni të ri për të zëvendësuar grupet e komprometuara.

Bisedimet u zhvendosën edhe drejt mënyrës se si do të komunikoheshin këto zhvillime tek publiku.

U hodh si skenar pretendimi i një veprimi “përfundimtar” që synonte rrëzimin e Ramës si pretekst komunikimi.

Ky skenar u prit me rezervë; për disa ishte shumë i ekzagjeruar dhe i pamjaftueshëm për të bindur.

Muli theksoi se datat me impakt që përdornin më parë ishin shterur dhe nuk po prodhonin efekt.

Si shembuj u përmendën 20 shkurti dhe 22 marsi, dy tentativa që nuk sollën ndryshimin e pritur.

Tani u propozua 8 prilli, pasi kjo datë lidhet me emërimin në detyrë në vitin 1992.

U diskutua edhe 2 prilli për shkak të përvjetorit të anëtarësimit, por pati rezerva për lidhjet historike.

Një alternativë tjetër ishte 24 maji, një datë e sugjeruar pas rizgjedhjes së kryetarit, me shqetësimin e dukjes si festë partie.

Disa vërejtën se përvjetorët dhe lidhjet me ngjarje të caktuara mund të sjellin konotacione që dobësojnë mbështetjen.

Debati përfundimtar la pa konsensus: çdo propozim kishte avantazhe dhe rreziqe, dhe vendimi mbeti i hapur.