Çfarë fshihet pas pronave publike të rikuperuara? Një zbulesë surprizë

Që prej themelimit në 2019, institucioni synon që shteti të marrë iniciativë aktive në menaxhimin e pronave, në vend të qëndrimit pasiv. Kjo strategji synon transformimin e pasurive publike në burime shtesë ekonomike, duke ndryshuar rolin e shtetit nga pronar i thjeshtë në investitor me synime zhvillimore.

Organizimi i tij është ndërtuar në dy nivele udhëheqëse: një drejtues ekzekutiv dhe një trup mbikëqyrës me anëtarë kryesisht të pavarur. Sipas modelit të zgjedhur, shumica e bordit janë individë jashtë administratës shtetërore, ndërsa vetëm dy nga shtatë vendet i rezervohen për përfaqësues të shtetit; mekanizmat synojnë autonomi dhe kontrolle të pavarura.

Çfarë ndodh me pronat: transferimi dhe përdorimi i tyre nuk realizohen përmes procedurave standarde të prokurimeve publike, por brenda kornizave ligjore të aplikuara. Autoritetet argumentojnë se kjo i jep mundësi fleksibiliteti për të strukturuar partneritete të përshtatshme me sektorin privat pa shkelur rregullat ligjore.

Gjatë vitit 2024 prioritet u vendos mbi përgatitjen e planeve të biznesit dhe formave konkrete të bashkëpunimit me investitorë privatë. Qëllimi kryesor është rehabilitimi i aseteve të amortizuara dhe rritja e vlerës së tyre, përmes skemave që lehtësojnë rikthimin dhe investimin në pronat e braktisura kundrejt kostosh simbolike.

Kritika nga një deputete e opozitës e përshkruan veprimin si problematik, me akuza për parregullsi; përgjigja zyrtare nënvizon se rregullat e brendshme synojnë balancë, transparencë dhe autonomi institucionale. Si përfundim, autoritetet shtojnë se modeli mbështetet edhe në praktika evropiane dhe kërkon bashkëpunim të koordinuar midis kontrollit shtetëror dhe iniciativës private.