Pse zgjodhi LDK-në? Çollaku rrëfen arsyet dhe duke akuzuar për grumbullim pushteti

Zhgënjimi me drejtimin e institucioneve është ajo që Çollaku vendos ta vendosë në qendër të hyrjes së tij të re në skenën politike të Kosovës. Pak ditë pasi iu bashkua Lidhjes Demokratike, ai nuk i fsheh kritikët për qasjen e udhëheqjes aktuale dhe paralajmëron se tejkalimi i krizave kërkon angazhim të drejtpërdrejtë nga aktorë të rinj.

Procesi personal që e solli në këtë vendim nis nga përvoja e tij e fundit publike: një periudhë pune pranë Presidentes së shtetit si këshilltar. Ky kapitull i karrierës, thotë ai, e largoi përkohësisht nga politika e Tiranës dhe e afroi në një rol ku ndikimi i tij do të zhvillohej në Kosovë, jo pas skenave.

Rëndësi për të kanë marrë vendimet e marra pas takimeve kryesore politike kohët e fundit. Ai deklaron se ka qenë i pranishëm gjatë negociatave ndërmjet dy figurave kryesore, në periudhën përpara zgjedhjeve të dhjetorit, kur vendosej drejtimi i bashkëpunimit të tyre. Pjesëmarrja në ato dialogë, sipas tij, i dha pamje të brendshme mbi lëvizjet e vendimmarrjes.

Nga bisedimet që përmend, Çollaku përshkruan se dinamikat ndryshuan në një hark të shkurtër kohor; shfaqeshin premtime mbështetjeje, ndërkohë që më pas u ndriçuan mesazhe më të ftohta politike që përjashtonin një pjesëmarrje të pritshme. Ai përmend tre takime vendimtare ku këto ndryshime dyndën dhe përcaktuan notën e dialogut mes palëve.

Analiza e tij për krizën e përhershme është e prirur nga një përkufizim i qartë: aktorët që kërkojnë të përqendrojnë kompetencat në mënyrë sistematike po e pengojnë stabilitetin. Ai e sheh këtë sjellje si shkaktar kryesor të ciklit të ngjarjeve të përsëritura që i çojnë institucionet nga një krizë në tjetrën, me pasoja për besueshmërinë dhe funksionalitetin e shtetit.

Përplasja ndërmjet figurave kryesore vendore nuk i duket thjesht opinion personal; Çollaku thekson se edhe pse publikisht duket se ka ndarje të qarta, prapa skenave janë pasur kontakte dhe koordinime të qëndrueshme mes disa liderëve politikë. Ky parametër, sipas tij, e komplikon edhe më shumë gjendjen publike dhe perceptimin e qytetarëve.

Lidhjet e tij të hershme me LDK-në dhe arsyet për t’u bashkuar shpjegohen si një përzierje e bindjeve personale dhe dëshirës për të ndikuar drejtpërdrejt. Ai flet për nevojën që të jetë pjesë e vendimmarrjes, duke u përfshirë në rrafshin praktik të politikës kosovare në një kohë kur, sipas tij, rrjedhat politike janë vendimtare.

Në përfundim, Çollaku paraqitet si një aktor që zgjodhi angazhimin institucional për të adresuar, siç thotë, një proces të vazhdueshëm destabilizues. Ndërsa përshkruan pritshmëritë e tij për një të ardhme politike më të qëndrueshme, ai thekson domosdoshmërinë e pjesëmarrjes aktive dhe të diskutimeve që zgjerojnë ndikimin jashtë qendrës së pushtetit.