Pse rikthimi i Timo Fllokos në Berlin nxiti një natë të pazakontë?
Rikthimi i aktorit Timo Flloko në një seancë të veçantë në Berlin u bë pika qendrore e një nate kushtuar kinemasë shqiptare. Festivali "Fly Like an Eagle" zgjati një javë dhe në kinemanë Babylon u prezantuan të paktën 20 tituj shqiptarë, nga kopjet e riparuara të Kinostudios deri te punimet e fundit, duke përfshirë edhe dokumentarë dhe filmash të shkurtër. Një moment i rëndësishëm i programit ishte projekcioni i filmit 'Vdekja e Kalit', i konsideruar ndër riprodhimet e para që trajtuan kritikat
Rikthimi i aktorit Timo Flloko në një seancë të veçantë në Berlin u bë pika qendrore e një nate kushtuar kinemasë shqiptare.
Festivali "Fly Like an Eagle" zgjati një javë dhe në kinemanë Babylon u prezantuan të paktën 20 tituj shqiptarë, nga kopjet e riparuara të Kinostudios deri te punimet e fundit, duke përfshirë edhe dokumentarë dhe filmash të shkurtër.
Një moment i rëndësishëm i programit ishte projekcioni i filmit 'Vdekja e Kalit', i konsideruar ndër riprodhimet e para që trajtuan kritikat ndaj sistemit pas rënies së diktaturës; në sallë ishte vetë protagonisti.
Timo Flloko dha kontekstin historik për audiencën, duke lidhur veprën me një periudhë tranzicioni të trazuar dhe me rrëzimin e strukturave të mëparshme, të treguar përmes një gjuhë të fortë artistike.
Ai argumentoi se figura e Agronit përfaqëson ndërgjegjen individuale që përballet me doktrinat e së shkuarës, dhe se elementë të tjerë të filmit, si kuajt, funksionojnë si shenja të vuajtjes së të pafajshmëve.
Pas seancës pati një dialog me të rinjtë që kishin mbushur sallën; aktori ndau kujtime nga realizimi, bisedat me regjisorin Saimir Kumbaro dhe mënyrat që ekipi përdori për të zbutur efektet e censureve.
Ai rikujtoi episode praktike të xhirimeve: si një element skenik i përdorur për të shpërqendruar vëmendjen e komisionit, diskutime rreth skenarit ku një spiun mund të kishte një fat politik, dhe ndryshimet e fundit që sollën skenën finale ku njëri personazh largohet jashtë vendit e tjetri mbetet i vetëm.
Programi përfshiu rikthime të klasikëve të Kinostudios dhe punime bashkëkohore, duke ndërtuar një urë mes trashëgimisë filmike dhe krijuesve të rinj që po formojnë brezin e ardhshëm të kinemasë shqiptare.