Çfarë po ndryshon në shkolla? Një plan që prindërit nuk prisnin

Pedagogia Majlinda Keta, e njohur për punën e gjatë në studimin kombëtar mbi bullizmin në internet, vlerësoi gjerësisht ndikimin pozitiv të futjes dhe zgjerimit të programit 'Art dhe Zeje' në shkolla. Keta përmendi se hulumtimi i saj është zhvilluar me mbështetjen e Agjencisë Kombëtare të Kërkimit Shkencor e Inovacionit, dhe se rezultatet tregojnë përfitime të dukshme te nxënësit kur praktikohen aktivitetet e artit brenda mjedisit shkollor.

Ajo theksoi se Tirana, sipas të dhënave të studimit, rezulton e mbingarkuar me mbështetje në nivel republike, dhe prandaj duhet të shfrytëzohet si zonë pilote për risitë arsimore. Keta nënvizoi se për të marrë fryt nga iniciativa të reja nevojitet një mënyrë e përbashkët komunikimi ndërmjet nxënësve, mësuesve dhe prindërve, që lehtëson bashkëpunimin dhe vlerësimin e ndryshimeve pozitive.

Në kuadër të një serie takimesh të hapura me prindër, ministrja e Arsimit Mirela Kumbaro organizoi biseda publike me qëllim përforcimin e lidhjes mes familjeve, nxënësve dhe stafit mësimor dhe për ngritjen e standardeve të mësimdhënies në institucionet shkollore. Takimet shërbejnë për të dëgjuar shqetësimet dhe për të koordinuar veprime konkrete që ndikojnë në përmirësimin e përditshëm të procesit mësimor.

Gjatë takimit, Kumbaro vuri theksin te domosdoshmëria e një dialogu të vazhdueshëm dhe bashkëpunimi të ngushtë ndërmjet të gjitha hallkave të sistemit arsimor. Sipas saj, vetëm përmes kontakteve të rregullta midis mësuesve, prindërve dhe nxënësve mund të krijohen kushte më të qëndrueshme për mësim dhe për t'u përgjigjur shpejt çështjeve që lindin në ambientet shkollore.

Ministrja paralajmëroi se kur rrjeti i marrëdhënieve të komunikimit copëtohet, brenda shkollave shfaqen probleme të shumta; për këtë arsye ajo insistoi që lidhjet ndërpersonale të mbahet të hapura çdo ditë. Kumbaro tha se, edhe pse disa aspekte të ndikimit teknologjik janë të jashtme dhe të vështira për kontroll, masa ekzistuese dhe iniciativat e ardhshme synojnë të zbusin efektet negative në rritje.

Një pjesë e takimit i kushtohej rolit të qeverive të nxënësve si urë ndërmjet shkollave dhe bashkësisë. Kumbaro vlerësoi përfaqësuesit e tyre si zëra që sjellin pritjet dhe kërkesat e të rinjve te autoritetet, duke theksuar se pjesëmarrja në organe të tilla i jep nxënësit një përgjegjësi shtesë në dialogun institucional.

Duke folur për programet pasditore, Kumbaro nënvizoi rëndësinë e aktiviteteve pas orarit zyrtar për të zgjeruar komunikimin mes nxënësve dhe për të reduktuar përdorimin e panevojshëm të aparateve elektronike. Ajo kërkoi që prindërit të jenë më të angazhuar në jetën e fëmijëve, në mënyrë që pjesa jashtë shkollës të shërbejë si vazhdim i procesit edukativ dhe jo si një moment izolimi përpara ekranit.

Ministrja shpjegoi se nxënësit kalojnë pjesën kryesore të ditës në shkollë, por pjesa tjetër e 24-orëshit është përgjegjësi e familjes, prandaj pyeti se si po kthehen fëmijët në shtëpi: për t'u tërhequr përsëri te telefoni apo për të zhvilluar biseda dhe aktivitete me të afërmit. Ajo përmendi se ka prindër shumë të angazhuar që bëjnë punë të shkëlqyer dhe marrin pjesë rregullisht në mbledhje, por se ekzistojnë edhe familje që për shkak të rrethanave jetësore nuk arrijnë gjithmonë t'i përgjigjen pritshmërive. Kumbaro tha se duhet të kërkohet mënyra për të kompensuar mungesat dhe se mbajtja e lidhjes në mes të shkollës dhe shtëpisë është detyrë e përbashkët.

Ajo pranoi se disa fenomene të lidhura me hapësirën dixhitale janë jashtë kontrollit të plotë, por bëri të qartë se tashmë po zbatohen masa dhe se puna për t'i zvogëluar do të vijojë. Qëllimi mbetet të minimizohet ndikimi negativ.

Në takim u zhvilluan diskutime të ndryshme dhe këshillime ndërmjet pjesëmarrësve: përfaqësues të këshillit të prindërve, drejtues shkollash, mësues dhe nxënës. Të pranishmit ndanë opinionet dhe idetë për hapat e ardhshëm në praktikë.

Kumbaro sqaroi edhe shifrat e përditshme: qëndrimi mesatar në shkollë është rreth 5-6 orë, ndërsa pjesa tjetër e kohës së ditës zhvillohet jashtë ambientit shkollor. Për këtë arsye programet pas mësimit synojnë të ofrojnë alternativa të sigurta dhe të shëndetshme që mbajnë fëmijët të angazhuar dhe të komunikojnë me njëri‑tjetrin, duke pakësuar orët e kaluara pas ekraneve dhe duke përmirësuar mundësitë për dialog familjar në mbrëmje.

Studimi kombëtar për bullizmin kibernetik shërbeu si bazë për rekomandime që lidhin programet artistike me zhvillimin social të nxënësve, tha Keta. Ajo tregoi se masivizimi i 'Art dhe Zeje' synon të japë hapësirë për zhvillim krijues dhe të forcojë marrëdhëniet ndërpersonale. Sipas saj, adoptimi i kësaj qasjeje në escala më të gjera kërkon një terminologji të përbashkët për komunikimin mes palëve dhe angazhimin e institucioneve lokale për të garuar në pilotime.